Znaczek, który dzisiaj prezentuję został wydany w 1978 roku, a więc w tym samym, w którym rozpoczęto produkcję samochodu (Pierwszy Polonez zjechał z taśmy produkcyjnej 02.05.1978). Nadwozie zostało zprojektowane przez włoskiego designera Giorgetto Giugiaro. Niektóre źródła podają, że jest to pradopodobnie odrzucony projekt Lancii Delty. Przy konstruowaniu nowego samochodu starano się przejąć jak najwięcej elementów i podzespołów pochodzących z Polskiego Fiata 125p. Wcześniej planowano zakup licencji na produkcję Fiatowskich silników o pojemności 1.6 , 1.8 , 2.0, jednak z powodu kryzysu, który pojawił się w drugiej połowie dekady Gierka zrezygnowano z tych inwestycji. Do napędu Poloneza użyto silnika o pojemności 1.5 l pochodzącego z "Dużego Fiata", który po modyfikacji osiągał 75 KM. W 1979 roku na potrzeby rządu wyprodukowano serie Polonezów posiadających silnik 2.0 DOHC, przyspieszenie do 100 km/h zajmowało 12 sekund, prędkość maksymalna wynosila 175 km/h. Dziś wersja ta jest szczególnie poszukiwana przez kolekcjonerów. W 1983 roku wyprodukowana została seria około 100 sztuk Polonezów z silnikiem diesla o pojemności 2.0 l, wyposażonym w turbosprężarkę. 4 lata później rozpoczęto produkcję Polonezów z silnikiem o pojemności 1.6 l, o mocy 87 KM. Prędkość masymalna samochodu z tą jednostką napędową wynosiła 155 km/h. W latach 1980-1983 wyprodukowano około 300 sztuk 3 drzwiowej wersji Poloneza, napędzanej standardowym silnikiem o pojemności 1.5 l. Warto tu dodać, że co jakis czas FSO produkowała również wersje coupe. Najłatwiej odróżnić je od wersji 3 dzrzwiowej po tym, że coupe posiada szerszy słupek B (Za drzwiami) ozdobiony nakładką z polerowanego aluminium. Znaczącą zmianą w nadwoziu seryjnego Poloneza było wprowadzenie w 1986 roku nadwozi z trzecią szybą za tylnymi drzwiami (Nazywaną popularnie "Akwarium"), co znacznie poprawiło widoczność podczas cofania. Od początku lat 80-tych w FSO trwały prace nad stworzeniem nowego samochodu typu pck-up, mającego za zadanie zastąpić wysłużone już Fiaty 125p pick-up. W 1986 roku w Nysie rozpoczęto produkcję samochodu Polonez Truck, a 2 lata później rozpoczęto jego produkcję w zakładach FSO. Jako ciekawosrkę muszę tu dodać, że przednia część Poloneza Trucka montowana była z części przeznaczonych do modelu coupe. Wiązało się to z tym, że coupe miało szersze drzwi, niż wersja 5-cio drzwiowa oraz szerszy słupek B. Dzięki temu wygenerowano zadowalającą ilość miejsca dla kierowcy i pasażera. W latach 1987-1989 pracowano nad Polonezem Truck z napedem 4x4, niestety nigdy nie wszedł do produkcji. Równolegle pracowano również nad karetką pogotowia bazującą na Polonezie. Miała ona zastąpić wysłużone karetki bazujące na Fiacie 125p kombi. Badania zakończono w lipcu 1990 roku. Wykazały one, że podczas jazdy w części przeznaczonej dla lekarza i chorego występowała tak silne drgania, iż uniemożliwiały one wykonywania czynności mających na celu ratowanie życia. Wszystkie testowe egzemplarze zostały sprzedane w ręce prywtne. Polonez odnosił również sukcesy w sporcie. Najbardziej spektakularną wersją poloneza jest Polonez 2500, nazywany również Stratopolonezem. Powstał on Dziale Sportu FSO, poprzez wmontownie podzespołów rozbitych Lancii Stratos w nadwozie seryjnego Poloneza. Prędkość maksymalna tejże konstrukcji wynosiła 250 km/h, przyspieszenie do 100 km/h zajmowało około 5 sekund, zużycie paliwa około 50 l/100km. Niestety powstała tylko jedna sztuka. Silnik został zomontowany w miejscu, gdzie w seryjnej wersji znajduje się bagażnik i kanapa, pod maska znajdował się zbiornik paliwa i chłodnica pochodząca z samochodu ciężarowego marki Star. W 1984 roku zbudowano rajdowego Poloneza coupe z silnikiem 2.0 Turbo. 3 lata później w rajdach wykorzystywano silnik 1.5 Turbo, który na specjalne życzenie był również montowany w samochodach seryjnych, była to jednak bardzo awaryjna jednostka napędowa. Osiągi samochodu wyposażonego w ten silnik to: 11 sekund do 100 km/h, oraz prędkość maksymalna wynosząca 180 km/h. Również w 1987 roku wyprodukowano specjalną wersję Poloneza przeznaczona do rajdów w grupie A. Przyspieszal do 100 km/h w 8.5 sekundy, a prędkość maksymalna wynosiła 220 km/h. Na koniec chciałbym wspomnieć o moim zdaniem najciekawszej wersji Poloneza. Jest to 7-mio drzwiowa limuzyna. Wyprodukowano tylko 1 sztukę tej wersji. Posiadała 3 rzędy siedzeń, a jej długość 512 cm. Jak każdy kultowy samochód, tak i Polonez stał się gwiazdą ekranu. W końcu któż z nas nie pamięta słynnego piaskowego Poloneza z serialu "Dom", bądź szaleńczych pościgów porucznika Borewicza w serialu "07 zgłoś się" ? W 1991 roku rozpoczęto produkcję modelu Caro, a w 1997 roku nastą piła ostatnia znacząca modyfikacja Poloneza-modele Plus.

     Podsumowując: Polonez w pełni zasłużył sobie na miano samochodu kultowego. Myślę, że kiedyś taki sam los spotka modele Caro, które dzisiaj są postrzegane jako samochody nisko budżetowe, a w dobie sprowadzania tanich samochodów z Niemiec wiele ciekawych wersji Poloneza trafia niestety na złom. Podobny los spotkał wiele Polonezów 1500 podczas przemian gospodarczych w latach 90-tych. Mam nadzieję, że Polonez Caro też kiedyś znajdzie się na znaczkach pocztowych.