Pierwszym znaczkiem Polski oraz jedynym znaczkiem Królestwa Polskiego jest tzw. "Polska 1", wprowadzona do obiegu 1 sycznia 1860 roku. Znaczki były drukowane dwubarwną topografią, specjalną maszyną, której konstruktorem był A. Sztaffeler. Matryca została zbudowana przez rytownika Banku Polskiego H. Majera. Gumowanie znaczków odbywało się ręcznie. Ząbkowanie było wykonane metodą ramkową. Papier używany do druku pochodził z jeziorańskiej fabryki. Znaczek przedstawia herb Królestwa Polskiego. Najwiekszą znaną jednostką tego wydania jest sześcioblok nie stemplowany tzw. "Tislowitza". Nakład tego znaczka to okolo 3 milionów sztuk. Został wycofany z obiegu między 1 a 13 kwietnia 1865 roku.

Koperta ze znaczkami Polska 1 ze zbiorów Muzeum Poczty i Telekomunikacji we Wrocławiu.

Opracowanie: Tomek Kowalik