Maraton jest coroczną, najpoważniejszą imprezą PZF dla młodych filatelistów zrzeszonych w młodzieżowych kołach. Historia maratonu filatelistycznego rozpoczęła się na przełomie 1962 i 1963 roku, kiedy na łamach "Filatelisty" i prasy młodzieżowej ogłoszono tzw "zadanie". Odpowiedzi przesyłane były do ówczesnych oddziałów PZF, które je punktowały oddzielnie w grupach młodzieży szkół podstawowych i oddzielnie w grupie szkół ponadpodstawowych. Po eliminacjach oddziałowych, najlepsi spotkali się w ścisłym finale w Warszawie. Hasłem pierwszego konkursu było "Stulecie znaczka pocztowego: droga listu od nadawcy do odbiorcy, historia, przyroda, krajoznawstwo na znaczkach PRL". Finał pierwszego konkursu odbył się w dniach 11-12 maja 1963 roku, i od tego czasu odbywa się wg zasad obowiązujących do dziś, tzn. eliminacje w kole, półfinały w okręgach i ogólnopolski finał. W okresie 45 lat konkurs ulegał kilku modyfikacją. I tak od roku 1968 wprowadzono do programu sprawdzian z umiejętności opracowania zbioru. Zmianom ulegał także czas trwania finału, w latach 1977-81 były to obozy dwutygodniowe. Dwukrotnie również zmieniano nazwę konkursu. Pierwszą wersją był "Maraton filatelistyczny", a w 1977 nazwę zmieniono na "Olimpiadę filatelistyczną", by ostateczne w 1982 przyjąć nazwę obowiązującą do dziś "Ogólnopolski młodzieżowy konkurs filatelistyczny". W latach 1977-82 młodzież startowała w trzech grupach wiekowych: do 13 lat, od 14 do 15, od 16 do 21 lat. Punktacja zespołowa okręgów odbywała się w latach 1977-89.

Opracowanie: Grzegorz Maras